يلداي كرامت انساني
معمولاً سخن نخست چهارده را در آخرين دقايق مي نويسم. البته نه بخاطر عادل فردوسي پور بلكه مي خواهم آخرين چيزي را هم كه ياد مي گيرم در متن آن دخيل كنم.
و اين بار نكته را از سيد حامد عاملي گرفتم. از حامد ممنونم و دعوت مي كنم اين شب چله اي "سخن نخست" دو هفته نامه چهارده را بخوانيد:
ديروز يكي از همكاران مي گفت: اي كاش امسال شب چله همه دور هم بوديم. بعد من فكر كردم يك چيزي در اين جمله آشناي غريبي است. ‹‹دورهم››. راست مي گفت. خيلي وقت است كه كلمه ‹‹دور هم›› را با دوست، آشنا، همسايه و حتي فاميل تجربه نكرده ايم.
مشغله است يا گرفتاري؟ نمي دانم.
اتفاقاً در نظر اول همه مي گويند كه زندگي سخت شده است و هر كس بايد به فكر خودش باشد.
ولي اين روزها كه براي نوشتن اين ‹‹سخن نخست›› خيلي فكر كردم، ديدم سردشدن روابط آدمها خيلي هم به مسايل اقتصادي مربوط نيست. اينكه يك جايي جواب سلام تان را نمي دهند، بداخلاقي و تندخويي مي بينيد و هزار شكل بدتر برخوردهاي نامناسب اجتماعي، چه ربطي به پول دارد. مگر نه اينكه خوش اخلاقي رزق را افزون مي كند پس چرا خوش خلق نيستيم؟
حضرت اميرمؤمنان (ع) يكي از حقوق مسلم اوليه هر كسي را داشتن كرامت انساني مي داند. علي (ع) معتقد است كرامت انساني هديه خداوند است و ما نه تنها حق نداريم به كرامت سايرين تجاوز كنيم، بلكه نسبت به كرامت خويشتن هم حق كوتاهي نداريم.
حالا شما ببيند در جامعه اي كه ارتباطات انساني اش بر پايه احترام متقابل و حفظ كرامات انساني است چه اتفاق مباركي رخ مي دهد.
... و همكارم ادامه داد: اگر دور هم مي نشستيم كلي حرف واسه گفتن داشتيم.
و من فكر كردم اين آشناي غريبه اگر بشود، اسم يلداي امسال را مي گذارم "يلداي كرامت انساني" تا در طولاني ترين شب سال بتوانيم "دور هم" آن را تمرين كنيم.
حسین توفیق که از سال ۱۳۲۹ تا ۱۳۵۰ سردبیر هفته نامه طنز توفیق بود با تمام توان تلاش می کند بازهم این هفته نامه را منتشر کند.
.JPG)
