برف سنگین و زیبای دیروز بهانه ای شد برای قلم به دست گرفتن. هر گاه برف و باران این دو موهبت الهی بر ما نازل شده و قاب قشنگ طبیعت با برف زیباتر می شود،گویی درهای رحمت الهی به روی ما باز می گردد و ما می بینیم که خدای متعال با وجود نالایقی ها،ناسپاسی ها و کفران نعمتی که از بندگان خود

می بیند، باز هم بالهای پر محبت خویش را بر سر آنان می گستراند و لطف و مهربانی خود رااز ایشان دریغ نمی کند.پس بیاییم بیش از این شاکر نعمت های بی دریغش باشیم تا از مواهبش نیز بیشتر برخوردار گردیم،چرا که:

شکر نعمت،نعمتت افزون کند                   کفر، نعمت از کفت بیرون کند