|
علوم ارتباطات اجتماعی
|
||
|
وبلاگ دانشجویان کارشناسی ارشد علوم ارتباطات دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات |
فیلم مربوط به «اسفندیار رحيم مشايي» در شرایطی توسط ایرانیوز منتشر شد که خبر آن بلافاصله توسط smsهای افراد ناشناس پخش شد. در یکی از این smsها آمده بود: «ایرانیوز با هدف اصلاح منتشر کرد: فیلم حضور معاون رئیسجمهور در مراسم [...] رقص و آوز»! گفتنی است حدود یک ماه پیش نیز سایت بازتاب با انتشار فیلمی از حضور محمود احمدینژاد در مراسمی که گفته میشد خوانندگان زن به اسبک غربی در آن ترانههایی را اجرا کردهاند، جنجال بزرگی را بر پا کرد که با واکنش گسترده منتقدان دولت نهم و البته سکوت رئیسجمهور مواجه شد.
بازداشت مدیر و خبرنگار این سایت ظاهراً توسط ماموران قوه قضاییه صورت گرفته است. شامگاه پنجشنبه، فردي در تماس با میثم زمانآبادی مديرعامل ايرانيوز مدعي میشود رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كه به تازگي از سفر ايتاليا بازگشته است قصد دارد در خصوص فيلم منتشر شده از سوي ايرانيوز با وي در محل دفتر اين رسانه ملاقات و گفتوگو كند كه پس از حضور و سردبير سياسي ايرانيوز در محل دفتر اين رسانه، مأموران اين دو تن را بازداشت میکنند.
آفتاب عمیقاً امیدوار است که سوءتفاهم ایجاد شده هر چه سریعتر برطرف گشته و زمینه آزادی دستاندرکاران این سایت خبری فراهم گردد
مقاله جواد ظريف در لسآنجلس تايمز
۱۰ دی ماه ۱۳۸۵ ساعت : ۳۱ , ۰۱
خبرگزاري انتخاب : نماينده دائم كشورمان در سازمان ملل متحد در مقالهاي در يكي از روزنامههاي آمريكايي، هشدارها درباره برنامه هستهاي صلحآميز ايران را فاقد شواهد و مدارك مستدل عنوان كرد.
به گزارش فارس، سيد جواد ظريف در مقالهاي كه در شماره امروز لسآنجلس تايمز به چاپ رسيد، نوشت: «زماني كه شوراي امنيت سازمان ملل مجبور شد قبل از كريسمس به قطعنامه 1737 عليه برنامه هستهاي ايران راي دهد طبيعي است از خود سوال كند علت اين ضرورت چه بوده است.»
ظريف نوشت: «ايران هيچ يك از اعضاي سازمان ملل را تهديد به حمله و يا استفاده از زور نكرده و به مدت دو قرن است كه به هيچ كشوري حمله نكرده است. ايران به سمت ساخت سلاح هستهاي در حركت نيست.»
وي با اشاره به بررسيهاي آكادمي علوم ملي آمريكا كه اعلام كرده ايران با وجود منابع گاز و نفت به انرژي هستهاي نيز نياز دارد، خاطر نشان كرد: «ايران قوياً توسعه، ذخيره و استفاده از سلاح هستهاي را از ديدگاه راهبردي و ايدئولوژيكي رد ميكند. تهران به معاهده منع گسترش هستهاي متعهد باقي مانده كه در سال 1970 تصويب كرد و حتي آماده است تضمين دهد هرگز از اين پيمان خارج نشود.»
در اين مقاله آمده است: «تاسيسات هستهاي ايران توسط بازرسان آژانس بينالمللي انرژي اتمي مورد بازرسي قرار گرفتهاند و ايران آمادگي خود را براي قرار دادن آنها تحت نظام قويتر اعلام ميكند. همانگونه كه اين كار در دسامبر 2003 تا فوريه 2006 اجرا شد. آژانس پس از انجام بيش از 2 هزار نفر روز تحقيق اعلام كرده شواهدي دال بر تسليحاتي بودن برنامه ايران نيافته است.»
ظريف يادآور شد: «همانگونه كه محمد البرادعي، دبير كل آژانس به تازگي اعلام كرده، بسياري از آن چه كه امروزه درباره ايران مطرح است ارزيابي درباره نيات ايران است.بسياري از اين ارزيابيها توسط نهادهاي اطلاعاتي دولتي كه با ايران دشمني دارند، اعلام شده است. نتيجه اين كه نتيجه كار گمراه كننده است. به عنوان مثال، پيشنويس برآورد اطلاعات ملي توسط سازمان سيا در سال 1992درباره ايران از اين امر حكايت داشته كه ايران تا سال 2000 ميتواند به سلاح هستهاي دست يابد. اسرائيليها نيز براي ساليان سال ميگفتند كه ايران ظرف 6 ماه يا كمتر از آن ميتواند به نقطه بيبازگشت برسد.»
نماينده ايران در سازمان ملل در ادامه به اعترافات اين سازمانهاي امنيتي به اين كه معلوم نيست ايران به دنبال سلاح است ميپردازد و مينويسد: «اين ارزيابيها ميگويند كه اگر ايران تمايل به توسعه سلاح داشته باشد آنگاه تا قبل از 2010 و يا 2015 ميتواند به يك سلاح دسترسي پيدا كند.»
به نوشته اين مقام ايراني، بنا بر اين تهديد فوري و يا ضرورتي در كار نبود است و دليل واقعي نشستهاي قبل از كريسمس بهرهگيري از شوراي امنيت براي تحريم ايران قبل از پيوستن اعضاي جديد بوده كه از اول ژانويه كارشان در شوراي امنيت آغاز ميشود.
ظريف نوشت: «تحريم براي تنبيه ايران بهخاطر رد تعليق فعاليتهاي قانوني و صلحآميز غنيسازي است. به هر حال تعليق به خودي خود يك راهكار نيست. اين كار تنها زمان براي بازرسي را فراهم ميسازد. تعليق پيش از اين نيز به مدت دو سال برقرار بوده و ايران همزمان با آن در مذاكرات وارد شده اما در طول سه سال گذشته آمريكا و همپيمانان اروپايي آن هرگز راهكار بلندمدتي به غير از تاكيد بر توقف دائم فعاليتهاي غنيسازي اورانيوم در ايران نداشتهاند.»
ظريف در ادامه با ذكر پنج مورد از پيشنهادهاي ايران براي تضمين صلحآميز بودن برنامه هستهاي ايران خاطر نشان كرد: «نه تحريم و نه تعليق ميتوانند باعث تحقق اهداف اعلام شده براي تضمين عدم گسترش شوند. زيرا اكنون ايران اين توانايي را دارد كه فناوري هستهاي را توسعه دهد. همانگونه كه بسياري از كارشناسان عدم گسترش اعلام كردهاند در كشورهايي در سطح فناوري ايران تنها تعامل، شفافيت و نظارت بينالمللي ميتواند تضميني بر عدم گسترش تسليحات هستهاي باشد.»
ظريف در پايان نوشت: «ايران تمايل دارد هرگونه شبههاي را از بين ببرد. براي رسيدن به توافق درباره تدابير عاقلانهاي كه بتواند اهداف مشترك ما در محدود كردن گسترش تسليحات هستهاي را محقق سازد، چندان دير نشده است.»

"elahi CD at dar biad" هنوز اين اس ام اس که به عنوان "nefrin 2007" دست به دست می شد از تازگی نيفتاده بود که نفرين، دامنگير معاون رئيس جمهور شد و "سی دی اش درآمد"!
ميثم زمانآبادی، مديرعامل ۲۶ ساله سايت ايرانيوز، چند ساعت پيش از آن که اسفنديار رحيم مشايی از سفر واتيکان به تهران بازگردد، عکس و فيلم مجلس رقصی در ترکيه را بر روی خروجی سايت قرار داد که در آن، معاون رييس جمهور در صف اول نشسته است.
اين تصاوير که انتشارشان به بازداشت دو روزه سردبير ايرانيوز و يک همکار او انجاميد، حدود يک سال و نيم پيش در افتتاحيه نمايشگاه گردشگری کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامی در ترکيه ضبط شده بود.
اين اولين بار است که پس از پخش فيلمهای خصوصی و خانوادگی، تصاويری از يکی از مقامات دولتی که اتفاقاً چهرهای مذهبی هم دارد و خود را از "ياران امام زمان" نيز میداند، منتشر شد، آن هم در يک سايت خبری.
البته پيش از اين نيز سايت بازتاب فيلمی از مشايی منتشر کرده بود که در آن در حال موعظه و "آماده سازی شرايط ظهور امام زمان" بود.

اسفنديار رحيم مشايی، زمانی به ساختار شهرداری وارد شد که شورای شهر دوم عزم خود رابرای "اسلامی کردن" فرهنگسراها جزم کرده بود و قرار بود علاوه بر برگزاری برنامههای اسلامی، از ورود جوانانی که آرايش و پوشش خاص دارند، جلوگيری شود.
همزمان با ورود مشايی، معاونت فرهنگی- اجتماعی شهرداری تهران و رياست سازمان فرهنگی- هنری فرهنگسراهای تهران ادغام شد؛ چيزی که تا پيش از آن سابقه نداشت و مشايی در راس هر دو نهاد قرار گرفت.
مشايی، با وجود آن که در ساختار شهرداری تهران دارای منصب و سمت اداری بود؛ اما بيش از همه در قم فعاليت میکرد و طی دوره رياست خود در تهران، چندين موسسه و فعاليت مذهبی در قم را سازماندهی کرد؛ هرچند برخی فعاليتهای او حتی انتقاد گردانندگان نشريه پرتو، ارگان شاگردان آيت الله مصباح يزدی، مهمترين حامی مذهبی رئيس جمهور را هم برانگيخت.
بعد از نهمين انتخابات رياست جمهوری، تصور نمايندگان مجلس هفتم اين بود که چند کرسی در دولت را نصيب خود میکنند.
عماد افروغ، نماينده تهران و رييس کميسيون فرهنگی، يکی از گزينههايی بود که احتمال حضورش در راس سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری بالا بود؛ اما برای جايگزينی حسين مرعشی، سخنگوی کارگزاران که در طول دوران رياست يکساله خود در سازمان، تمام وقتش را صرف تبليغات رياست جمهوری برای اکبر هاشمی کرده بود، مهندس مشايی برگزيده شد.
مشايی يک سال و نيم پس از ادغام دو سازمان ايرانگردی-جهانگردی و ميراث فرهنگی در حالی در راس سازمان تازه قرار گرفت که پيش از آن مرعشی توانسته بود توجهات ملی را به صنعت گردشگری و لزوم سرمايهگذاری بيست ساله در اين بخش جلب کند. به طوری که توانست اولين بودجه سازمان را با رشد ۳۰۰ درصد به تصويب مجلس برساند و پيش از آن که بودجه تخصيص يابد، خود از اين سازمان که حالا بيش از يک وزارتخانه بودجه داشت بيرون رفت.

فيلم چند دقيقهای حضور مشايی در مجلس رقص در ترکيه، در شرايطی توسط سعيد ابوطالب، يکی از اعضای کميسيون فرهنگی مجلس به سايت ايرانيوز داده شد که بحث تبديل اين سازمان به وزارتخانه نيز مطرح است و به استنباط مسوولان سازمان ميراث فرهنگی، يکی از دلايل انتساب اين اتهامات اين است که منتقدان خود را جانشين و گزينه بهتری برای نشستن بر اين مسند میدانند.
از طرف ديگر مشايی که اکنون با شکايت به دادگاه انقلاب، ابوطالب و افروغ را متهم کرده است که با هدف "تخريب" يکی از مقامات دولتی، "خبر کذب و واقعه دروغينی" را پخش کرده اند، زير قدرت و چتر حمايتی محمود احمدینژاد با وجود داشتن پروندهای قطور در مجلس که گفته می شود بيش از هزار تخلف در آن درج شده، بيش از يک سال است که بر سازمان رياست میکند و هراز گاهی که زمزمه رفتنش بلند میشود، همزمان بحث انتصابش به عنوان سفير نيز مطرح میشود.
مشايی که در شکايتش رسانهها را نيز متهم به همدستی با نمايندگان مجلس برای تخريب چهره خود کرده، مدعی شده که بعد از شروع رقص، اعتراض کرده اما دبيرکل سازمان کنفرانس اسلامی به او گفته است که اين مراسم، "رقص سماع و عرفانی" است.
او همچنين به خبرنگاران گفت که در ادامه مراسم رقص حضور نداشته و در افتتاحيه نمايشگاه "ده بار" دست زده است اما "نه برای رقص".
شرکت مقامات دولتی در مجالسی که در آن "شئونات اسلامی" رعايت نشود، خلاف قانون است. هريک از مقامات نيز در صورتی که بدون اطلاع در چنين مراسمی حاضر شوند، بايد مراسم را ترک کرده، اعتراض خود را به ميزبان نيز اعلام کنند.
پيش از اين و در دولت هشت ساله محمد خاتمی، مقامات اصلاح طلب بارها از سوی برخی محافل مذهبی و سياستمداران محافظه کار به دليل آنچه "نقض شئونات اسلامی" در مراسم داخلی و خارجی خوانده می شد، مورد انتقاد قرار می گرفتند.
خلاصه ای از کتاب روشهای تحلیل رسانه ای
و برداشتهای از کتاب گفتمان و تحلیل گفتمانی
اثر آرتور آسابرگر
ترجمه پرویز اجلالی
درس خانم دکتر خرازی