تبليغات در انتخابات

با قانوني که در مجلس هفتم در خصوص تبليغات انتخابات تصويب شد تبليغات هشتمين دوره انتخابات مجلس شوراي اسلامي تفاوت ملموسي با تبليغات گذشته پيدا کرد اگرچه با اين قانون تا حدودي سعي شد از اسراف و تبليغات پوستري آنچناني و کاغذ ديواريهاي خيابانها جلوگيري شود اما عملا شهر رنگ و بو و حال و هواي انتخابات به خود نگرفت با اعمال اين قانون که دست و پاي نامزدهاي انتخاباتي و حزبها و جناح ها تاحدودي بسته شده بود برخي مجبور شدند به شيوه هاي نوين تبليغاتي روي بياورند از جمله اين شيوه ها ارسال اس ام اس يا همان پيام کوتاه بود که در جاي خود قابل توجه بود استفاده از بستر فضاي مجازي نيز اينبار در مقايسه با سالهاي گذشته بيشتر مورد توجه قرار گرفت حتي وزارت کشور هم با راه اندازي سايتي که به هرکدام ازنامزدها اجازه مي داد اطلاعات خود را در صفحه مخصوص به خود قرار دهند درفضاي سايبر داخل شد اگرچه متاسفانه با توجه نبود اطلاعات کافي و يا اعتقاد نداشتن به فضاي سايبر يا دلايل ديگر بسياري از اين امکان استفاده نکردند و در پايتخت که امکان دسترسي به اينترنت بهتر از ديگر نقاط است فقط 155کانديدا از تعداد 841 کانديداي تهران از اين امکان استفاده کردند يعني تنها ۴۳/۱۸ درصد نامزدها ،

علاوه بروزارت کشور که اين امکان را ايجاد کرده بود بسياري نيز تلاش مي کردند که از اين فضا براي تبليغ خود استفاده کنند عده اي با ايجاد سايت يا وبلاگ تلاش مي کردند که خود و ديدگاههايشان را به مردم معرفي کنند اما با وجود انبوه سايتها و وبلاگهايي که در دنياي مجازي وجود دارد بسياري از اينها بلااستفاده ماند و خوانده نشد ودرنهايت تاثير چنداني نيز در جلب آرا نداشت اگرچه مخاطبان هرچند اندک اينگونه وبلاگها و سايتها معمولا عميق تر با ديدگاههاي کانديداها اشنا مي شدند .

عده اي نيز تبليغات خود و گروهشان را به سايتهاي پر بيننده از جمله سايتهاي خبري سپردند در اين ميان شايد سايت تابناک يا همان بازتاب قديم که به نظر مي رسد بيشترين مخاطبان داخلي را دارد با استقبال بيشتري روبرو شد

اما عده اي که به نظر مي رسد فضاي مجازي را بهتر از ديگران شناخته بودند تبليغات خود را در صفحه اول سرويسهاي ارائه دهنده وبلاگ قرار دادند اولين انها سعيد ابوطالب بود که از روز اول اغاز تبليغات ، تبليغات خودرا به بلاگفا دادند سرويسي که روزانه صدها هزار بازديدکننده دارد

                          

به هر حال به نظر مي رسد اگر فرهنگ استفاده از فضاي سايبر براي تبليغات در بين نامزدهاي انتخاباتي و مخاطبان جا بيفتد هم مقرون به صرفه خواهد بود هم از اسراف و کثيفي شهرها جلوگيري خواهد کرد

چرا امروز امکان انتقاد از فضای سیاسی در جوامع بیش از گذشته است؟

چرا امروز امکان انتقاد از فضای سیاسی در جوامع بیش از گذشته است؟

 

در پاسخ به پرسش فوق که جناب دکتر سلطانی فر در کلاس درس آنرا مطرح کردند گرچه جای بحث و بررسی بیشتری را می طلبد اما آنچه به نظر من می رسد به طور خلاصه در زیر مطرح کرده ام. بی شک نقطه نظرات دیگری نیز وجود دارد که می تواند کامل تر و بهتر کننده موارد زیر باشد. طی دو بخش رویکرد جوامع و رویکرد حکومتها می توان دو تقسیم بندی زیر را برای پاسخ به این پرسش قایل شد:

1)    توسعه روز افزون ارتباطات ووسایل ارتباط جمعی گسترش و نفوذ بیش از پیش ارتباطات میان فردی  چهره به چهره تا ارتباطات جمعی را می توان یکی از عوامل ایجاد کننده شرایط مساعد جهت انتقاد از فضای سیاسی دانست.  با افزایش فضای ارتباطی فضای گفتمان و انتقاد نیز افزایش می یابد. در حقیقت همان چیزی که به عرصه عمومی خوانده می شود در چنین شرایطی ظهور جدی تر و موثر تری خواهد داشت . امروزه نفوذ بیش از پیش رسانه ها در فضاهای خصوصی عاملی موثر و قوی برای حفظ تعاملات ارتباطی جمعی و میان فردی می باشد. سهولت دسترسی و مخاطرات کمتر باعث می شود که افراد دیدگاههای خود را هرچند کم اهمیت هم باشد می توانند ابراز داشته و فضای گفتمان و نقد را گرم تر کنند. امروزه در دورترین و محرومترین نقاط نیز می توان نقدها و حرفهای جدیدی را شنید که تا چندی پیش مجالی برای اظهار آن وجود نداشت. ابزار گسترده و فرامرزی رسانه های امروزی چنین امکانی را برای همه فراهم کرده تا قدرت بیان آرا و عقاید خود را داشته باشند.

2)    افزایش آگاهی – دانش و آگاهی افزایش یافته به واسطه رشد فکری و ارتباطی جوامع نیز امکان انتقاد را در پی دارد چرا که افزایش دانش افزایش مسئولیت پذیری و دخالت در امور فردی و جمعی را به دنبال دارد. البته طبیعی است که هرچه به جامعه مدنی نزدیکتر شویم آگاهی افراد نسبت به حقوق شهروندی بالاتر رفته و تضارب آرا در آنجا پر رنگ تر می شود. آگاهی شهروندان نسبت به حقوق مدنی و شهروندی مبنایی برای نکته سنجی و داشتن دیدگاهی انتقادی می باشد و هر گاه خلایی از سوی دولتمردان در این زمینه مشاهده شود انتقادات مربوطه از سوی شهروندان مطرح می گردد.

3)    ظهور و رشد مجامع حقوق بشری – با ایجاد و رشد و گسترش فعالیت انجمنها مجامع و سازمانها و کنوانسیونهای بین المللی حقوق بشری دولت ها و حکومتها مجبورند که اگر چه به ظاهر هم که شده امکانی را برای انتقاد از فضای سیاسی حاکم فراهم نمایند تا وجاهت قانونی و شرعی خود را اعلام و تبلیغ کنند. در جوامع توسعه یافته که حقوق شهروندی و نظام جامعه مدنی در آنها نهادینه شده است همواره نهادهایی برای کنترل مناسبات حاکم و رفتار حاکمیت وجود داشته و موشکافانه به بررسی عملکرد نظام حاکم مشغول است . در چنین جوامعی نه تنها انتقادات شدت و حدت بیشتری دارد بلکه به شکلی سازماندهی شده و رسمی بیان می شود و البته پر واضح است که به دلیل حمایتهای قانونی و بین المللی از این نهادها عاملی مهم برای انتقاد قوی تر و حضور جدی تر آنها می باشد.

عصر ارتباطات

عصر ما را عصر ارتباطات نام گذاشته اند و در اين عصر تحولات چه پيچيده و سريع رخ مي دهد ؟۱

نگاهي به کودکي و نوجواني خودم که مي کنم مي بينم چه تفاوتهاي فاحشي با دنياي کودکان و نوجوانان امروزي وجود دارد در دوران کودکي ما اصلا چيزي به نام کامپيوتر وجود نداشت يادمه که دوران راهنمايي بودم که در يک مسابقه اي شرکت کرديم و من هم جز نفرات اول اون مسابقه شدم جايزه ما اين بود که يک دوره کلاسهاي داس رو اون هم با کامپيوترهاي اون دوره زمونه که بيشتر شبيه اسباب بازي بود تا کامپيوتر بگذرونيم اگرچه اون کلاسها رو گذرونديم اما از اون کلاس هيچي يادم نموند چون اصلا نه توي خونه نه توي مدرسه کامپيوتري وجود نداشت که باهاش تمرين کنيم

اما کودکان امروزه نه تنها کامپيوتر بلکه با جديدترين ابزارهاي الکترونيکي و ارتباطي اشنايي کامل دارند و روزانه از اونها استفاده مي کنند من قبلا با وبلاگ يک پسر 8ساله به نام صهيب بهراميان از بوکان اشنا شده بودم که در نوع خودش برام جالب بود اما ديروز اتفاقي به وبلاگ دختر 5ساله اي برخوردم به نام آنا که اين ديگه برام خيلي جالب بود آنا با اينکه خودش هنوز بلد نيست چيزي بنويسه اما دوست داره از اين فضا هم استفاده کنه و براي همين احتمالا به کمک والدينش يا داداشش چندتا عکس گذاشته توي وبلاگش .

                

                                          راستي که عصر ما عصر ارتباطات است

ٍسانسور !!

درکلاسهايي که درترمهاي گذشته داشتم اساتيد محترم ارتباطات تاکيد مي کردند که امروزه باگسترش وسايل ارتباط جمعي ديگر سانسور معني ندارد انها مي گفتند رسانه ها بااستفاده از تاکتيکهايي مانند بزرگنمايي ،برخي وقایع غير مهم را انقدر بزرگنمايي مي کنند و از ان خبر توليد مي کنند که خبرهاي بسيار مهم دربين ان خبرها گم مي شود و اصلا مورد توجه واقع نمي شود بنده هم بارها به اين موضوع برخورد کرده بودم حدود دوسال پيش بود که يک موضوع بسيار مهم به نفع ايران اتفاق افتاده بود که بازتاب رسانه اي آن بسيار مهم بود و بسياري از تبليغات منفي عليه ايران را که رسانه هاي غربي درنزد افکار عمومي جهانيان بوجود اورده بود خنثي مي کرد اما رسانه های غربی با انتشار خبري از وخامت حال شارون و تحلیل و تفسیر درخصوص ان ، خبر مهم را از گردونه توجه مخاطب خارج کردند وخبر وخامت حال شارون به سرعت به خبر اول بسياري از رسانه ها به ويژه رسانه هاي غربي تبديل شد و ديگر اثري از ان خبر اصلي که به نفع ايران بود باقي نماند

اما دوسه روزي است به خبري برخورد کرده ام که هرچه در رسانه ها کنکاش مي کنم، اطلاعات کمتري از ان می یابم.

درست هشت روز از آشوبهاي دانمارک مي گذرد و امروز بر اساس خبري که فقط يورو نيوز آنرا مخابره کرد اين آشوبها به بيست شهر اين کشور کشيده شده است ، در اين نااراميها فقط در روز گذشته نوزده نفر بازداشت شده اند شبکه يورونيوز درخصوص علت اين نااراميها هم فقط به اين نکته بسنده کرده است که هنوز هم مقامات دانمارکي علت اين ناراميها را کشف نکرده اند اما نخست وزير دانمارک به جوانان و والدين آنها درخصوص عواقب اين ناآرامي ها هشدار داده است .

                               

جالب اين است که هيچکدام از رسانه هاي مهم خبري دنياي غرب به اين نکته کوچکترين اشاره اي نکرده اند و در واقع انرا کاملا سانسور کرده اند رسانه هايي مانند بي بي سي ، سي ان ان ، فاکس نيوز ، اسکاي نيوز و ... به اين خبر کوچکترين اشاره اي نکرده اند و از رسانه هاي عربي هم فقط العالم و الجزيره در يکي دوبخش خبري به صورت گذرا از کنار ان رد شده اند و بقيه هم اشاره اي به اين خبر نکرده اند

پس سانسور همچنان وجود دارد واگر اين سانسور از طريق رسانه هاي مهم خبري و هماهنگ اعمال شده باشد از انچنان قوتي برخوردار مي شود که خبر درهيچ رسانه اي به طور جدي مطرح نمي شود

اما به نظر مي رسد اصل ماجرا از انتشار مجدد کاريکاتور اهانت اميز به پيامبر اسلام در 16نشريه دانمارکي اغاز شده است پس از اين اقدام نشريات دانمارکي، اعتراضهاي مسلمانان از پايتخت دانمارک شروع شد اما اين اعتراضات به مسلمانان و کپنهاگ محدود نشد و هم اکنون به بسياري از شهرهاي اين کشور کشيده شده است و رسانه هاي غربي که اعتراضات سال گذشته مسلمانان در ايران،سوريه و بسياري از کشورهاي مسلمان را با برجسته سازي منعکس و اينگونه وانمود مي کردند که مسلمانان افراد خشونت طلبي هستند که فقط حمله مي کنند و اتش مي زنند امسال در برابر اعتراضات دانمارکي ها که به يقين فراتر از مسلمانان رفته و بسياري از جوانان اين کشور را در برگرفته است شيوه سانسور را در پيش گرفته اند